Gaspar Noé'nin 2019 yapımı 'Lux Æterna', geleneksel anlatı yapılarını reddeden deneysel ve hipnotik bir sinema deneyimi sunuyor. Film, Béatrice Dalle ve Charlotte Gainsbourg'un bir film setinde cadılık ve sinema tarihi hakkında sohbet ettiği sahnelerle başlıyor, ancak giderek kontrolden çıkan bir çekim sürecine dönüşüyor. 51 dakikalık kısa süresine rağmen, izleyiciyi yoğun bir gerilim ve görsel şölenin içine çekiyor. Noé, karakteristik stiliyle ışık, renk ve bölünmüş ekran tekniklerini kullanarak, bir film setindeki kaosu, yaratıcı sürecin karanlık yanlarını ve sanat uğruna çekilen acıları sorguluyor. Dalle ve Gainsbourg'un doğal performansları, filmin belgesel havasını güçlendirirken, arka planda gelişen teknik aksaklıklar ve kişisel çatışmalar, izleyicide artan bir rahatsızlık hissi uyandırıyor. 'Lux Æterna', sadece bir film değil, sinemanın kendisine, onun büyüsüne ve bazen yıkıcı olabilen tutkusuna adanmış bir aşk mektubu. Görsel olarak çarpıcı ve tematik olarak derinlikli bu yapım, sanatın sınırlarını zorlamaktan korkmayan izleyiciler için unutulmaz bir deneyim vaat ediyor. Sinema üzerine düşünen, deneysel formlara açık ve kısa ama yoğun anlatıları sevenlerin mutlaka izlemesi gereken bir film.