Martin Scorsese'nin yönetmen koltuğunda oturduğu 2011 yapımı 'Hugo', izleyiciyi 1930'ların büyülü Paris'ine, bir tren istasyonunun gizli dehlizlerine götürüyor. Film, babasını kaybettikten sonra istasyonun duvarları arasında yaşamaya başlayan yetim Hugo Cabret'in (Asa Butterfield) hikayesini anlatıyor. Hugo'nun tek tutkusu ve babasından kalan tek miras, tamir etmeye çalıştığı gizemli bir otomattır. Bu otomatın sırrı, onu istasyondaki acımasız oyuncakçı Georges Méliès (Ben Kingsley) ile kesişen yollara çıkarır.

'Hugo', sadece bir çocuğun macerası değil, aynı zamanda sinemanın ilk dönemlerine ve büyüsüne yapılmış görsel bir aşk mektubudur. Scorsese, 3D teknolojisini bir sanat formu olarak kullanarak, izleyiciyi adeta bir rüya alemine sokar. Asa Butterfield'ın naif ve meraklı Hugo'su ile Ben Kingsley'nin hüzünlü ve karmaşık Georges Méliès performansı filmin kalbini oluşturuyor. Chloe Grace Moretz, Sacha Baron Cohen ve Jude Law'un destekleyici rolleri de hikayeye derinlik katıyor.

Film, 'macera', 'dram' ve 'fantastik' türlerini, 'gizem' unsurlarıyla harmanlayarak hem çocuklara hem de yetişkinlere hitap eden evrensel bir dil yakalıyor. 7.5 IMDb puanıyla beğeni toplayan bu yapım, sadece bir hikaye anlatmakla kalmıyor, izleyiciye 'hayallerin peşinden gitmenin' ve 'kayıp parçaları tamamlamanın' metaforik bir yolculuğunu sunuyor. Görsel efektleri, sanat yönetimi ve John Logan'ın uyarladığı senaryosuyla 'Hugo', neden izlenmeli sorusuna, 'sinemanın büyüsünü yeniden keşfetmek için' cevabını veriyor. 126 dakikalık bu süre, izleyiciyi unutulmaz bir deneyime davet ediyor.